Liefdeslied in tien verdiepingen - Richard Milward

Weer een boek met een titel die me greep.
En wat voor een boek. Een boek zonder alinea's. Geen hoofdstukken. Maar een grote brok tekst.

Best moeilijk om te lezen. Want, waar moet je stoppen? Hoe weet je waar je gebleven bent? Hoe leg je het boek weg?
Maar het is me gelukt!



Enkele mooie fragmenten:

Gek dat drank je eerst vol zelfvertrouwen pompt, al je zorgen en moeilijkheden doet verbleken, maar dat het er dan later weer moet worden uitgepist, waarbij je nachtmerries als een ondoordringbare stroom worden blootgelegd. Dat heet dan een kater.


Ze verbaast zich over Johnnies plotselinge bekwaamheid in bed – in plaats van aan een spies te worden geregen en doorboord te worden is het nu net alsof ze over een vijftien centimeter lange regenboog op en neer glijdt.

Als niemand over opmerkelijke dingen spreekt - Jon McGregor

Soms word je gegrepen door een titel van een boek. Dan vind je die zo mooi, dat je het boek pakt, de achterflap leest en denkt laat ik dit maar eens lezen.
Want zeg nou zelf: is dit geen mooie titel?.
De schrijver was onbekend voor mij. Maar wat schrijft hij mooi en goed.



Een fragment:

Hij zegt mijn dochter, en alle liefde die hij heeft ligt omvat in de klank van zijn stem wanneer hij die twee woorden zegt, hij zegt mijn dochter je moet altijd kijken met allebei je ogen en luisteren met allebei je oren. Hij zegt de wereld is heel groot en er zijn o zo veel dingen die je zou kunnen missen als je niet oplet. Hij zegt er zijn aldoor zoveel opmerkelijke dingen vlak voor ons, maar onze ogen hebben iets als wolken voor de zon en onze levens zijn fletser en armer als we ze niet zien als wat ze zijn.
Hij zegt, als niemand over opmerkelijke dingen spreekt, hoe kun je ze dan opmerkelijk noemen?