Papyrus - Irene Vallejo

Een boek over de geschiedenis van het boek. Het boek is een van de mooiste uitvindingen ter wereld. Met een boek kunnen woorden door tijd en ruimte reizen, en er zo voor zorgen dat we kennis krijgen van wat zich bijvoorbeeld wel dertig eeuwen geleden heeft afgespeeld. De auteur vertelt op een boeiende wijze allerlei wetenswaardigheden over het boek. Dit boek laat zien dat de geschiedenis van de wereld is gebaseerd op verhalen.



Enkele van de vele mooie fragmenten:

Een catalogus is niet zomaar een aanhangsel van de bibliotheek; het is een concept, de samenhang en de apotheose ervan.

---

Het rechthoekige kleitablet was een vondst. Onze blik ervaart een vreemd soort genot bij het zien van een rechthoek. Het is een evenwichtige, concrete, overzichtelijke afbakening van ruimte. De meeste ramen, etalages, schermen, foto’s en schilderijen zijn rechthoekig. Na vele proeven en probeersels is uiteindelijk ook het boek definitief rechthoekig van vorm geworden.

---

Onze huid is een grote blanco pagina; ons lichaam een boek. De tijd schrijft beetje bij beetje zijn geschiedenis in het gezicht, op de armen, op de boek, in het geslacht, op de benen. Als we ter wereld komen krijgen we een grote o opgedrukt, de navel. Daarna verschijnen zachtjes aan de letters. De lijnen van de hand. Sproeten, als punten aan het eind van een zin. De littekens die blijven nadat de arts een snede heeft gemaakt en de wond weer heeft dichtgenaaid. Met het verstrijken der jaren vormen rimpels, ouderdomsvlekken en spataderen de lettergrepen die een levensverhaal vertellen.

---

Wanneer een boek verbrandt, wanneer een boek wordt vernield, wanneer een boek sterft, is er iets in onszelf wat daardoor onherroepelijk verminkt raakt. Wanneer een boek verbrandt, sterven alle levens die het mogelijk maakten, alle levens die erin besloten liggen en alle levens waaraan dat boek, in de toekomst, warmte en kennis, intelligentie, genot en hoop had kunnen geven. Een boek vernietigen is letterlijk de ziel van een mens vermoorden.

---

Iemand die een zin kan lezen is in staat alles te lezen.

War - Bruce Springsteen

'War' zou zomaar opnieuw een protestsong kunnen worden door de oorlog in Oekraïne. Want waar is oorlog goed voor? Absoluut nergens voor!
Oorspronkelijk werd het geschreven in 1969 als anti-Vietnam nummer. The Temptations brachten het voor het eerst uit, maar de versie van Edwin Starr heeft meer bekendheid gekregen.
Het nummer werd in 1986 opnieuw wereldberoemd door de live-versie van Bruce Springsteen.


Een gedeelte van de tekst:

War! What is it good for? Absolutely nothing
War! What is it good for? Absolutely nothing

War is something that I despise
For it means the destruction of innocent lives
For it means tears in thousands of mothers’ eyes
When their sons go out to fight to give their lives

War! What is it good for? Absolutely nothing
Say it again
War! What is it good for? Absolutely nothing

Voel mijn gevoel - Ronya Nijk & Brecht Drager

Ik zit midden in een burn-out. Ik ben weken van de kaart geweest. Langzaam maar zeker begin ik weer dingen op te pakken. Dingen waarin ik in het verleden geen tijd voor had, zoals tuinieren. Langzaam knap ik weer op. Lezen kan ik gelukkig nog wel. Lezen geeft mij een vlucht. Lezen brengt mij rust.

Laatst las ik dat het lezen van een boek helpt te ontspannen. Je kruipt even in een andere wereld en vergeet alles om je heen. Je concentreert je op iets, de tijd gaat sneller, je raakt los van de werkelijkheid. Dat zorgt voor minder mentale en fysieke spanning. Het is belangrijk hoe een verhaal in elkaar steekt. In goede boeken moet je brein zelf aan de slag om de gaten in te vullen, na te denken en te puzzelen. Dat vinden onze hersenen prettig. Die zijn niet zo gebaat bij helemaal niks doen voor ontspanning. Je verdiept je in andere personages, tijden en perspectieven. Dan vergeet je al snel het hier en nu. Wat heel interessant is, is dat je brein bij het lezen van fictie hetzelfde reageert als wanneer je zelf echt iets meemaakt. Zelfs de motorische delen van je hersenen worden actief als je leest dat iemand voetbalt of naar de trein rent. Het is daarom letterlijk waar dat je door te lezen in een andere wereld kunt stappen. Aldus een wetenschappelijk onderzoek.

Ik sla een dichtbundel open van Ronya Nijk en Brecht Drager. Totaal onbekend voor mij. Ik word meteen gegrepen door de woorden. Ze passen precies bij mijn gemoedstoestand op dat moment. Ik had het niet beter onder woorden kunnen brengen.


Burned out

Als de vlam is uitgegaan
En je helemaal opgebrand bent
Als je je ene voet niet meer voor de andere krijgt
En niet meer weet wie je nou echt bent
Dan is het te laat om het tij te keren
Je lijf zal je dat wel leren
Dus kijk even
Naar je leven
En maak een pas op de plaats

Het perron - Sofie Smit

'Het perron' van Sofie Smit trok me in eerste instantie aan door de vormgeving.

Het voor- en achterplat van het omslag zijn met elkaar verbonden door zwart garen. De kaft is niet harder of beter beschermd dan de pagina’s binnenin. Dat maakt het boek kwetsbaar. De foto is gemaakt door Toni Frissell. Op de foto zie je Lisa Fonssagrives op Paddington Station.

Ik dacht dat het verder niets voor mij zou zijn, maar ik werd positief verrast door het verhaal. De inhoud is net zo kwetsbaar als de buitenkant.
Een vrouw kijkt iedere ochtend uit naar haar trein vanaf haar vaste plek op het perron. Een man reist voor het eerst met de trein en bezoekt zijn zieke moeder. Ze raken elkaar diep zonder het te weten.
Door de opbouw en hun ontmoetingen wilde en moest ik verder lezen om te weten hoe het verder met ze gaat. Toch moest ik af en toe het boek weg leggen om de prachtige zinnen goed tot me door te laten dringen.


Enkele fragmenten:

De ijsbloemen op het raam toonden haar de schoonheid toen ze de gordijnen opende. Prachtige patronen ontstaan uit de liefde tussen water en glas.

---

De woorden vielen als herfstbladeren bovenop de lagen van ideeën, inzichten en fantasieën die ze door de jaren heen had verzameld. Op de hoop verteerden ze door de tijd tot vruchtbare compost.